اگر دو دقیقه زودتر یا دیرتر از باغ بیرون اومده بودم نمی دیدمشون و الان تو خواب ناز به سر میبردم نه که با تنی خسته خواب فرسنگ ها ازم دور باشه خوااستم همه جور فکر کنم جز جوری که اخرش به نحسی سیزده نینجامه اخرش سهمم بغض شد و اشک چشمام و دلی شکسته فقط اگر توی اون لحظه اونجا نبودم همه چیز حل شده بود ولی بودم و دیدمو ...

خوبی دنیا اینه که گرده و بدی دنیا هم همینه . خوبی خاطرات اینه که در یاد میمونند و بدیش هم همینه ادم  نمیدونه باید دلش رو به چی خوش کنه یا به چی امید داشته باشه وقتی همه چیز یا اغلب چیزها دو سر دارن مثبت و منفی جذاب و دافع 

میشه گفت این روزها همه جا هستم و هیچ جا نیستم. با بالا رفتن سن نقش دل کمرنگ و کمرنگ تر میشه و جاش رو هورمون میگیره که ازدیاد ترشحش سبب دلتنگی های گاه و بیگاه میشه که اغلب بنا بر غادت های پیشین جوانی به دنبال دلیلش به فردخاصی برمیخوری و بعدش لبخندی میزنی و سرت رو تکون میدی که تو رو چه به این فکرهانیم ساعتی هست که از جلسه کنکور ارشد به خونه رسیدم کابوس همه ی